کارت مجازی یا کارت فیزیکی

کارت مجازی یک کارت واقعی است. همان شبکه، همان قالب شماره، همان مسیر تأیید. تنها چیزی که ندارد تکه‌ای پلاستیک است و این در موقعیت‌های کمتری از تصور مردم مهم است، اما همان موقعیت‌ها مشخص و دردسرسازند.

پس پرسش این نیست که کدام کارت بهتر است. پرسش این است که آیا جاهایی که پرداخت می‌کنید اصلاً به کارت پلاستیکی نیاز دارند یا نه.

کجا کارت مجازی کافی است

هر چیزی که شمارهٔ کارت می‌پذیرد کار می‌کند: فروشگاه‌های آنلاین، اشتراک‌ها، فروشگاه‌های اپ، حساب‌های تبلیغاتی و رزرو از پیش پرواز و هتل.

افزودن کارت به کیف پول گوشی هم کار می‌کند و این همان بخشی است که از چشم مردم می‌افتد. وقتی کارت در Apple Pay یا Google Pay باشد، می‌توانید پشت پیشخوان فروشگاه دقیقاً مثل کارت پلاستیکی با آن پرداخت کنید و پایانه تفاوتی نمی‌فهمد. طرز کار آن را در Apple Pay و Google Pay با کارت کریپتو توضیح داده‌ایم.

برای بیشتر مردم این بیش از نود درصد خرج‌ها را پوشش می‌دهد. برای همین شروع با کارت مجازی و افزودن کارت پلاستیکی در آینده معمولاً ترتیب معقولی است، نه یک راه‌حل نصفه‌نیمه.

کجا متوقف می‌شود

خودپرداز. کارت مجازی تراشه‌ای برای ورود به دستگاه و نوار مغناطیسی ندارد و با اینکه چند دستگاه برداشت بدون تماس با گوشی را می‌پذیرند، بیشتر آنها نمی‌پذیرند. اگر پول نقد لازم دارید، کارت پلاستیکی لازم دارید؛ هزینهٔ واقعی آن را در دریافت پول نقد با کارت کریپتو ببینید.

ودیعهٔ حضوری. هتل‌ها و شرکت‌های اجارهٔ خودرو معمولاً می‌خواهند کارت فیزیکی پشت پیشخوان ارائه شود، چون مبلغی را مسدود می‌کنند و پرداختی نمی‌گیرند و رویه‌شان بر پایهٔ کشیدن کارت جلوی چشمشان است. سفر با کارت کریپتو این را با جزئیات شرح می‌دهد.

جاهایی که پایانه قدیمی یا آفلاین است. جایگاه‌های سوخت روستایی، دکه‌های بازار، برخی تاکسی‌ها. پرداخت بدون تماس به اتصال نیاز دارد؛ تراشه همیشه نه.

هر جا کارت با نام شما روی یک مدرک مقایسه شود، که اجارهٔ خودرو نمونهٔ رایج آن است. کارت مجازی را نمی‌توان نشان داد.

مقایسهٔ کنار هم

هر دو کارت به یک شکل شارژ می‌شوند و کریپتو را با همان 2.5% تبدیل می‌کنند. نوع کارت جایی را که می‌توانید پرداخت کنید تغییر می‌دهد، نه هزینهٔ پرداخت را؛ این بخش در هزینهٔ واقعی کارت کریپتو آمده است.

چطور بدون فکر زیاد انتخاب کنید

1. از خریدهای واقعی ماه گذشته شروع کنید آنها را مرور کنید. اگر همه آنلاین یا بدون تماس بوده‌اند، کارت مجازی کافی است و کارت پلاستیکی یک خواسته است، نه نیاز.
2. سه مورد دردسرساز را بررسی کنید پول نقد، ودیعهٔ هتل یا اجارهٔ خودرو و هر جایی که تا به حال خواسته کارتتان را ببیند. یک پاسخ مثبت برای خواستن کارت پلاستیکی کافی است.
3. در هر صورت احراز هویت را در نظر بگیرید هر دو کارت فقط پس از تأیید هویت صادر می‌شوند، پس زمان‌بندی یکسان است. جزئیات آن در احراز هویت برای کارت کریپتو آمده است.
4. یادتان باشد که پایبند نمی‌شوید کارت مجازی امروز مانع سفارش کارت پلاستیکی در آینده نیست و پس از رسیدن آن، کارت مجازی همچنان کار می‌کند. دو کارت، یک موجودی.

اشتباهی که باید از آن پرهیز کرد

خطای رایج این است که کارت مجازی را نسخهٔ آزمایشی و کارت فیزیکی را کارت واقعی بدانند. هر دو دقیقاً یکسان تأیید می‌شوند. فروشنده‌ای که کارت مجازی شما را رد کند معمولاً کارت پلاستیکی را هم رد می‌کند، چون دلیل تقریباً هرگز قالب کارت نیست، بلکه بازهٔ کارت، کشور یا خالی بودن موجودی است.

خطای برعکس، خرید کارت پلاستیکی برای کاربردی است که هرگز پیش نمی‌آید. $499.99 مبلغ کمی برای کارتی نیست که در کشو می‌ماند، چون همهٔ خریدهای شما اشتراک است.